Het was zomer 2004. We gingen toen voor het eerst met de MH17 naar Indonesië o.a. voor deze trip hadden we onze chauffeur Yanto gevraagd of hij ons vanuit Yogyakarta naar Ambarawa wou brengen? Toevallig was hij toen ook in de buurt van Yogyakarta. Dus heeft had ons toen ons mee konden vervoeren naar het Museum Kereta Api in Ambarawa.
Daar zijn Europese stoomlocomotieven zoals uit Duitsland, Nederland, Tjechië, Hongarije en noem maar op.
Helaas doen ze daar niet aan onderhoud, dus die stoomlocomotieven staan daar gewoon langzamerhand te roesten.
Je ziehet dat loc nummer C 2407 van Werkspoor Amsterdam is. Wat nu Amsterdam Watergraafsmeer is.
Ik stond daar gezellig bij een Javaanse man
Ik had eventjes wat last van emoties maar waarover weet ik al niet meer!
Goh rails
We moesten toen lang wachten totdat deze trein aankwam maar leuk tussen dat groen
Helaas mochten wij niet mee omdat het voor genodigden was, maar we mochten wel eventjes wat plaatjes schieten
Dit is station Yogyakarta. Hier vertrekken de treinen naar Bandung, Jakarta, Malang (nachttrrein), Surabaya en met de prambanan ekspres naar Solo Balapan en Solo Jebres. De prambanan ekspress was een bisnis (2e klasse) trein die vroeger tussen Yogyakarta en Solo reed. Voor een retourtje betaalde je maar ongeveer paar kwartjes. De reistijd was ongeveer een uur, maar als je met de taksi zou gaan dan deed je gemiddeld paar uurtjes over. De afstand tussen beide steden is ongeveer 60 km. Maar de wegen zijn slecht begaanbaar en vandaar dat je met de taksi dan wat langer over deed dan met de Prambanan Ekspres.
We reisden van Yogyakarta naar Surabaya. De treinreis is richting Surabaya een stuk saaier. Er zijn geen bergen meer alleen maar rijstvelden en het is gewoon daar Flevolandachtig. Dus maar ik zou wat vertellen over het station Surabaya Gubeng. Dit station heeft 2 verschillende kanten. Links van dat station heb je namelijk het oude gedeelte. In een hoekje is daar vies sanitaire voorzieningen zijn op Indonesische stations slecht geregeld. Mannen staan daar gewoon te piesen. Maar rechts van het station is het nieuwe gedeelte. Ik denk dat daar de staf van het treinpersoneel zich bevind.
Dit is Bogor. Ik vond het geen fijn station. Toen wij gingen fotograferen werd dat niet altijd gewaardeerd. Maar een wij hadden toch nog paar mensen getroffen die ons mee konden helpen.
